نگاهی به مونترال از دیدگاه شخصی خودم:

مونترال از چهار قسمت تشکیل شده شرق، غرب، شمال و مرکز مونترال و یا همون داون تاون . بنا بر شواهد قسمت غربی مونترال بیشتر انگلیسی زبان ها ساکن هستند و به وست ایلند مشهوره که خود این وست آیلند از چند شهرداری (بخش ) تشکیل شده مثل پیرفوند، کریکلند، پوینت کلیر، دی دی ؤ و ...

مرکز شهر بیشتر با آپارتمانهای بلند حالت اداری و تجاری دارد ولی در سایر مناطق اغلب خونه ها ویلایی هستند من خودم اوایل به این خونها و مناظر عادت نداشتم و فکر میکردم اومدم شمال در واقع به اشتباه فکر میکردم مونترال یه جایی مثل تهران با ساختمان هایی حداقل 5 طبقه و بلند است ولی خوب سخت در اشتباه بودم. در وست آیلند وسیله نقلیه عمومی اتوبوس و قطار است و تنها در مرکز شهر مترو وجود دارد. مترویی که  بعضی ایستگاه های اون  3 طبقه است ( 3 ردیف مترو از روی هم رد می شوند) ولی خوب ظاهری نامرتب دارد. دو دانشگاه معروف مونترال : مک گیل و کونکوردیا در مرکز شهر واقع شدند. در مونترال تمامی اتوبانها با شماره فرد شمالی - جنوبی و با شمارههای زوج شرقی – غربی می باشند همچنین اسامی تمام خیابان ها و اتوبانها فرانسه نوشته شده و از هرکی آدرس بخوای میگه منم تازه اومدم .  

در وست آیلند دو کلینیک مخصوص بچه ها وجود دارد همچنین یکی از بهترین بیمارستان های  مونترال در وست آیلند قرار دارد ولی خوب خدا نکنه گذرتون به بیمارستان بیافته چون در اون صورت حداقل 3 و یا 4 ساعت معطلی پیشرو دارید.

اینجا پر از فروشگاههای مواد غذایی  و وسایل خونه است، مانند: Zellers,walmart,Maxi, Super C و IKEA  ولی خوب دیگه خبری از بقالی خودمون نیست. معمولا چهارشنبه ها درب منزلتون پر میشه از تبلیغات (Flyer) این فروشگاهها که نوشتن چه کالاهایی رو با چه قیمتی این هفته به فروش می رسانند. در اینجا معمولا فروشگاه های بزرگ هر هفته قیمت اجناس رو بالا و پایین میبرند و با هم رقابت میکنند. این تبلیغات به صورت online  هم در سایت فروشگاه ها قابل رویت هستند. اگر به سایتها مراجعه کردید ، دنبال Weekly Flyer بگردید. پس شما با توجه به مواد مورد احتیاجتون می دونید از کجا باید خرید کنید. راستی یک فروشگاه بزرگ ایرانی  (اخوان) هم اینجا هست که از شیر مرغ تا جون آدمیزاد توش پیدا میشه. یک فروشگاه هم هست به نام آدنیس (Adonis) که ما بیشتر مواد غذایی رو از اونجا می خریم.

در رابطه با اجناس الکترونیکی هم مثل تلویزیون، کامپیوتر و... دو فروشگاه معروف به نام های فیوچر شاپ و بست بای وجود دارند که بهتره این وسایل و از اونجا تهیه کنید.

یه خبر مهم کلاس فرانسه ماهم تشکیل شد و باید بگم قیافه من بعد از ۴ روز الان اینجوریه

امتحان رانندگی

برای اینکه دوستان دیگر بتوانند در امتحان شهر همون دفعه اول قبول و از هزینه اضافی دور شوند چند تا نکته رو برای امتحان مینویسم که اگر رعایت بشه احتمال قبولی خیلی زیاده و در ضمن  کلا بعد که میخواهند رانندگی کنند باید حواسشون به این نکات باشه و گرنه جریمه و امتیاز منفی در انتظارشونه. 

۱- اول از همه کمربند ایمنی  فراموش نشود . بعد در موقعی که از پارک میخواهید بیایید بیرون (همون اول کار) حتما از چراغ راهنما استفاده کنید. حتی اگر کسی اون اطراف نیست.

2- در جایی که من امتحان دادم تا از محدوده اداره راهنمایی خارج و وارد خیابان اصلی شویم ، دو عدد تابلو ایست بود. حداکثر سرعت مجاز هم 20 تا بود. حتما حتما به تابلو ها دقت کنید. اگر تابلو ایست دیدید (حتی در یک کوچه خلوت) به مدت 3 ثانیه ایست کامل و بعد حرکت کنید. از سرعت مجاز هم (حتی اگر 10 کیلومتر در ساعت بود و بقیه رانندگان هم رعایت نمی کردند) بیشتر نروید.

3- اینجا زیر هر تابلو ایست یک تابلو دیگر هم هست که نشان می دهد آیا تمام ورودیها به این تقاطع تابلو ایست دارند یا فقط شما و ورودی مقابل شما . اگر فقط شما تابلو ایست داشتید ، باید اول 3 ثانیه ایست کامل کنید و بعد آروم آروم برید جلو. اگر از دو طرف چپ و راست شما ماشین نمیومد بعد به حرکت ادامه دهید. اگر هر چهار طرف تابلو ایست داشت ، خق تقدم با کسی هست که زودتر به تقاطع رسیده.

4- در موقع خط عوض کردن و یا پیچیدن حتما حتما حتما .... (به توان n) نقطه کور  (چونه باید به موازات شانه  سمتی که میخواهید بروید قرار بگیرد و یک نگاه 1-2 ثانیه ای) را چک کنید. چراغ راهنما فراموش نشود.

5- اگر با افسر وارد یک خیابانی شدید که هر طرف آن 4 خط داشت  ، در اولین فرصت با رعایت بند 4 در خط 2 (از سمت راست) قرار بگیرید (در خیابانهای 3 خطه در خط وسط).

6- اگر مثلا به شما گفت که در چهارراه بعدی به چپ بپیچید ، اول آروم آروم با رعایت بند 4 خودتون رو به آخرین خط موجود در سمت چپ برسونید. بعد که به چهار راه رسیدید ، اگر چراغ سبز بود ولی در طرفی که میخواهید بپیچید عابر یا دوچرخه سوار داشت رد میشد ، پشت خط ایست توقف کنید و منتظر بشید تا عابر کاملا رد شود. بعد اگر چراغ سبز بود و از روبرو ماشین نمی اومد  برید وگرنه تا چراغ سبز بعدی صبر کنید. وقتی وارد خیابان بعدی میشید اول باید در آخرین خط سمت چپ باشید (در موقع به راست پیچیدن در اولی خط سمت راست)نه در خط دیگه ای. بعد به بند 5 عمل کنید.

7- در وسط تقاطع به هیچ وجه خط عوض نکنید.

8- موقع ایست کامل باید جلوی سپر ماشین ، پشت خط ایست باشد. نه خیلی عقب و نه جلوتر.

9- در مونترال اگر چراغ برای شما قرمز باشه و شما بخواهید به سمت راست بپیچید ، باید صبر کنید تا چراغ سبز بشه. (این قانون فقط مخصوص مونتراله )

10-پارک دوبل ، آخرین چیزی است که امتحان میگیرند . موقع پارک راهنما یادتون نره. اگر رفتید تو پارک و دیدید نشد  ،  از پارک بیایید بیرون (راهنما فراموش نشه) و دوباره پارک کنید. ایرادی نمیگیره. بعد هم که تموم شد ، دوباره میگه بریم همونجا که شروع کردیم. در اینجا هم مواظب تابلوها و حداکثر سرعت باشید.

همانطور که دیدید برای اینها مهمه که چقدر با امنیت ( هم برای خودتون و هم برای دیگران)

رانندگی میکنید. نه خاموش شدن ماشین و بد پارک کردن. در کل اینجا باید با آرامش رانندگی کنید. خود من در تهران اگر در یک مسیر نیم ساعته 20  بار بوق نمیزدم سالم نمی رسیدم.. ولی اینجا تا حالا بوق نزدم و در کل ، بدون اغراق میگم ، در این مدت 3 ماه فقط 5 یا 6 بار صدای بوق شنیدم.  البته هستند کسانی که تو همین جا یک دفعه خط عوض میکنند و یا تابلو ایست رو بی خیال میشوند. ولی اینقدر کم هستند که وقتی میبینی تعجب میکنی. 

این هم یک پست آموزش رانندگی پیچ در پیچ . اگر باز سوالی بود در خدمتم. 

گرفتن گواهینامه

این پست بیشتر برای کسانی که مقصدشون مونترال خوبه. چون از شرایط دیگر استانها خبر ندارم.

برای گرفتن گواهینامه اول شما باید برای امتحان آیینامه ثبت نام کنید. برای این کار باید با شماره ۷۷۷۱-۹۵۴-۵۱۴تماس گرفته و وقت بگیرید. معمولا برای یک ماه بعد وقت میدن. بعد هم باید کتاب و یا سی دی سوالات را تهیه و مطالعه کنید.

در زمان مقرر به مرکز گرفتن امتحان با مدارک زیر مراجعه میکنید:

۱- برگه Landing یا کارت PR.

2- شماره کارت مدیکال (بیمه درمانی): وقتی وارد کبک شدید برای گرفتن این شماره اقدام کنید. البته بعد از 3 ماه تحت پوشش قرار میگیرید ولی شماره رو همون موقع بهتون میدن.

3- پاسپورت

4- اصل گواهینامه ایران و ترجمه آن که حتما باید در کیک صورت گرفته باشد(20 دلار هزینه ترجمه)و برای پیدا کردن مترجم رسمی در کبک کافی سری به هفته نامه های فارسی زبان (هفته ، پیوند و ...) بزنید.

5- 20 دلار هزینه ثبت نام.

بعد که شما وارد به این مرکز مراجعه میکنید حداقل باید 4 ساعت زمان درنظر بگیرید. به خود من گفتند ساعت 9:30 اینجا باش.

اول رفتیم تو صف تا بهمون شماره بدن . بعد حدود 1:30 منتظر نشستیم تا نوبتمون شد. رفتیم مدارک رو دادیم و بعد از بررسی گفتند برید عکس بگیرید. تا یادم نرفته بگم که اینجا تو خود اداره راهنمایی ازتون عکس میگیرند. پس بهتره با سر و وضع مرتب برید . چون همون عکس که شبیه عکس فوری های خودمونه و بدون روتوش و این حرفاست میره رو گواهینامه.

بعد از عکس گفتند دوباره بشینید تا برای امتحان صدا کنیم. نیم ساعت دیگه نشستیم تا صدا کردند. امتحان پای کامپیوتره و از سوالات روی صفحه مونیتور میاد و شما باید گزینه درست رو انتخاب کنید. کامپیوتر که میگم فکر نکنید از همین معمولیها. یه چیزی شبیه Main. برای اونهایی که نمیدونند به طور خلاصه بگم یه مونیتور با 4 تا کلید که برای انتخاب گزینه هاست. حدود یک ساعت هم امتحان طول کشید.

اینجا سولات سه دسته هستند:

1-  highway safty code:  

16 سوال که میتونید 4 تا اشتباه داشته باشید.

2- road sign :

16 سوال که میتونید 4 اشتباه داشته باشید.

3- اطلاعات عمومی درباره رانندگی( مثل blid spot و ... ):

 32 سوال که میتونید 8 اشتباه داشته باشید.

بعد که امتحان تموم شد گفتند خوب شما قبولی . برو بشین تا برگه قبولی تو بدیم. دوباره نیم ساعت نشستیم تا صدا کردند. بعد گفتند 2 تا انتخاب داری. یکی اینکه یه گواهی نامه یادگیری بهت میدیم و میتونی با یک نفر که گواهی نامه داره بشینی و رانندگی کنی. یکی هم که وقت امتحان بگیری و بیای امتحان شهر رو بدی.

من دومی رو انتخاب کردم. 3 مرکز تو مونترال امتحان شهر می گیرند.:

1- hunri - borossa

2- dorval

3- laval

طبق شنیده ها dorval از همه مسیرش راحتر بود. من هم گفتم dorval . گفتند باشه اولین وقت برای یک ماه نیم دیگست.  گفتم henri-borossa چی؟ گفت فردا. آخرش برای هفته بعدش برای همون henri-borossa وقت گرفتم. گفتند ساعت 12:30 ظهر اینجا باش.

بعد یک هفته با پسر دایی عزیز تمرین کردیم (برای آشنایی با رانندگی در اینجا) و رفتیم برای امتحان.

دوباره  25 دلار گرفتن و شماره دادند تا بریم تو نوبت بشینیم. راستی اگر ماشین ندارید باید برای امتحان ماشین اجاره کنید(40 دلار هزینه داره). بعد از یک ساعت صدا کردند. رفتم با افسر نشتیم و شروع کردم. امتحان 20 دقیقه طول کشید. اینجا بیشتر به این کار دارند که شما چقدر با امنیت رانندگی میکنید نه اینکه مثلا موقع عوض کردن دنده ماشین خاموش میشه یا نه. برای همین اگر  هرجا تابلو ایست میبینید 3 ثانیه توقف کنید (اینجا قانونه) و Blind Spot رو رعایت کنید کافیه. 

بعد که برگشتیم گفت قبولی. منم خوشحال که دیگه تموم شد. ولی 10 ثانیه بعد گفت برو بشین تا صدات کنند. دوباره 45 دقیقه نشستیم تا صدامون کردند و یه برگه دادند دستمون و گفتند فعلا با این رانندگی کن تا گواهینامت رو بفرستیم. 65 دلار دیگه هم برای صدور گواهینامه و .... بده. 

خلاصه با پرداخت حدود 150 دلار (با احتساب کرایه ماشین)صاحب گواهینامه کبک شدیم. بعد از یک هفته هم گواهینامه با پست اومد دم در خونه. 

نکات مهم:

۱- زوج های محترم اگر بچه کوچک دارند سعی کنند در دو روز مختلف برای امتحان آیین نامه وقت بگیرند. چون اگر بچه رو جایی نباشه که بذارید اونجا اذیت میشید. (4 ساعت با بچه تو یه سالن با 100 نفر آدم) .

۲- سعی کنید همون دفعه اول قبول بشید. وگرنه برای امتحان مجدد آیین نامه باز باید ۲۰ دلار و برای شهر هم ۲۵ دلار بعلاوه کرایه ۴۰ دلاری برای ماشین پرداخت کنید.

در دو پست قبلی دوستان سوالاتی داشتند که بعضا مشترک بود به خاطر همین تصمیم گرفتم در این پست جواب همه دوستان خوبم را بدم امیدوارم بدردتون بخوره

۱- در مورد کلاس فرانسه: کلاس ما از ۱۸ آگوست شروع میشه و تا ۹ ماه ادامه داره و این طور که میگن آخر هر ماه پول را پرداخت می کنند ( در نامه ای که برای ما آمده نوشته هفته ای ۱۱۵ دلار حساب می کنند). در ضمن کلاس ها از ۸:۳۰ صبح شروع میشه و تا ۴:۳۰ بعداز ظهر ادامه دارد(فکر کنم ساعت ۴:۳۰ قیافه من اینجوری باشه  چون اون طور که شنیدم از همون اول معلم فرانسه صحبت میکنه). یه نکته دیگه این که کلاسی که ما باید بریم مهد ندارد و فقط گفتند با توجه به گواهی که از مهد بیارید  روزی ۲۵ دلار بهتون پرداخت می کنیم. و نکته آخر آن طور که شنیدم بابت هزینه رفت و آمد به کلاس هم مبلغی را پرداخت می کنند که حتما در مورد صحت این مورد تو پست بعدی براتون مینویسم.

۲- در مورد خونه : خونه ما یک خوابه و حدود ۷۰ متر است. دختر گلم تو اتاق می خوابه و من و همسر روی مبل تختخواب شو در هال . اینجا همه خونه ها ( خونه هایی که در ونکوور و مونترال دیدم) همشون کمدهای جادار و بزرگی دارند و دیگر لازم نیست بیخودی پولی برای انباری پرداخت کنید   بله اینجا پول انباری رو هم باید جداگانه پرداخت کنید . در مورد فرش هم بگم من به توصیه دوستان دو تا فرش ابریشمی دومتری آوردم که واقعا برامون کافی بود. (البته این موضوع کاملا سلیقه ای است شاید به چشم یکی خونه ما خیلی خالی بیاد ولی به چشم خودم که خیلی خوبه)

۳- در مورد مهد کودک: اینجا مهد کودکاش سه نوع هستند :الف) دولتی که روزی ۷ دلار می گیرند و معمولا لیستشون پره و برای یک سال بعد بهتون وقت می دند. ب) خصوصی که با دولت قرار داد دارند و آخر سال با توجه به درامدتون دولت مبلغی از پولی رو که پرداختید آخر سال به شما بر میگردونه.         پ)خصوصی که کل پول رو باید خودتون پرداخت کنید.

در مهدکودک های اینجا هم فرانسه و هم انگلیسی به کودک آموزش داده میشه مثلا دختر من که دوسالشه یک روز در هفته کلاس فرانسه داره . (البته مهدهایی هم هستند که فقط فرانسه و یا انگلیسی زبان باشند)

۴- در مورد کالج : کالج های اینجا همشون لزوما فرانسه زبان نیستند. مثلا کالجی که شوهرم ثبت نام کرده انگلیسی زبان است ( اطلاعت تکمیلی رو همسر حتما براتون می نویسه)

مطلب آخرم هم چند توصیه است برای خانوم گل های عزیز 

۱- اگر اپیلیدیتون برق ۱۱۰ رو هم جواب میده حتما با خودتون بیاربد. تو ونکوور که به هر کی گفتم گفت چی می خوای؟؟؟؟؟ اینجا هم با کلی گشتن یکی ساده سادشو با قیمت ۸۵ دلار تونستم بخرم. اصلا فکر نمی کردم تو جهان اول این مورد پیدا نشه!

۲- سرویس های چینی اینجا معمولا چهار نفره هستند و کلا زیاد هم ظریف نیستند. قیمتشون هم از ۴۰ دلار به بالاست. سینی که حتما با خودتون بیارید. جا کره ای و پارچ هم اینجا نتونستم اونطور که دوست دارم پیدا کنم به نظر من تو تهران خیلی چیزهای متنوع تر و قشنگتر و مخصوصا ارزونتر میشه پیدا کرد. ولی قابلمه به نظر من اینجا ارزونتر و بهتره ولی اگه یه سرویس خوب ایران دارید حتما همون رو با خودتون بیارید چون اینجا تا می تونید باید اولش با حساب و کتاب خرج کنید.

۳- در مورد لباس زیر هم چه مردانه و چه زنانه تا می تونید ( حداقل برای یکسال ) برای خودتون بیارید. اینجا با کیفیت متوسط از ۸ دلار به بالا است مگر اینکه تو حراجی بتونید یه نسبتا خوبشو با قیمت مناسب (۴ دلار) پیدا کنید.

خوب دیگه فکر کنم خیلی نوشتم امیدوارم مفید بوده باشه

چرا مونترال

قبل از اینکه این پست رو بنویسم بگم که همانطور که متوجه شدید من و همسرم هر دو این وبلاگ رو مینویسیم. برای اینکه متوجه بشین که هر پست رو کی نوشته ،پستها با فونت ‌Bold  رو آقای خونه و اون یکی ها رو خانم خونه نوشته. هر چند فرقی هم نمیکنه و فقط محض اطلاع بود. 

خیلی از دوستان سوال کردند که چرا مونترال موندیم.

من از تهران شروع به فرستادن رزومه برای کار کرده بودم و تو ونکوور هم به این کار ادامه دادم. ولی فقط یک نفر تماس گرفت و اونهم گفت سابقه کار کانادایی داری یا نه. من گفتم نه و بعد خداحافظ. بعد گفتیم  ببینیم مونترال چه خبره . خوب اینجا هم فرقی نمیکرد. تازه مشکل زبان فرانسه هم اضافه شد. در نتیجه تصمیم گرفتیم که فعلا درس بخونیم تا مدرک کانادایی بگیریم. چون خیلی برای پیدا کردن کار کمک میکند.

برای درس خوندن هم دولت کبک واقعا کمک های مالی زیادی میکند. در زیر لیست تمام کمک های مالی دولت کبک به خودمون رو مینویسم.:

1- برای شرکت در کلاس فرانسه نفری 460 دلار در ماه.

2- هزینه تحصیل من در کالج (گرفتن مدرک اوراکل): 8000 دلار که شش ماه بعد از تمام شدن درس باید تا 10 سال ماهی 80 دلار پس بدم. البته چون کالج من خصوصی بود . اگر دولتی باشه حدود 3000 تاشو باید پس بدم. هزینه تحصیل تا 12000 دلار رو تقبل میکنند.

3- پرداخت روزی 25 دلار برای مهد دخترمون. البته از ما روزی 39 دلار می گیرند. (روزی 14 دلار خودمون پرداخت میکنیم.)

4- 180 دلار در ماه علاوه بر 280 دلاری که دولت کانادا برای Child Tax Benefit پرداخت میکنه.

با یک حساب سر انگشتی حدود ماهی 1400 دلار دولتهای کانادا و  کبک به ما پرداخت میکنند. هزینه زندگی ما هم حدود 2000 دلار در ماه می باشد. یعنی تا کار پیدا بشه ماهی 500 دلار باید از جیب بخوریم و خب این خیلی به ما کمک میکنه. 

الان هم به این امید هستیم که بعد از تمام شدن درس و کلاس ها برگردیم ونکوور. چون واقعا ونکوور یک چیز دیگست.

 فکر کنم تقریبا مشخص شد که چرا مونترال موندیم. البته شاید بگید که چقدر زود از پیدا کردن کار ناامید شدم. ولی نه هنوز ناامید نشدم و با جدیت رزومه میفرستم. ولی از زمان بیکاری هم استفاده مفید میکنم. یک دوستی به من گفت در کانادا یا باید کار کنی یا باید یاد بگیری. باز هم اگر اطلاعات خاصی لازم دارید در خدمتم. تا حالا اینقدر شفاف در مورد درامد ننوشته بودم. ولی خوشحال میشم که بتونم به تمام تازه مهاجرها مثل خودم کمک کنم. از این پست من دولت کبک هم میتونه استفاده کنه. هم برای تبلیغ و هم برای محاسبه مالیات. 

زندگی در مونترال

  ما بعد از رسیدن به  اینجا مدت 3 هفته مزاحم دایی همسرم و خانواده ایشون بودیم. توی این مدت بعد از اینکه تصمیمونو گرفتیم و مونترالی شدیم اول از همه گشتیم دنبال خونه اینجا قیمت یکخوابه از 850دلار  به بالا بود که با احتساب پارکینگ همان 900 به بالا ونکوور می شد. البته شما با 550 دلار هم می تونید خونه یک خوابه اجاره کنید ولی باید ببینید می تونید محله اونجا را تحمل کنید یا نه؟ این موضوع برای ما مهم بود به خاطر همین مجبور شدیم برای خونه هزینه بیشتری در نظر بگیریم. اجاره خونه ما 870 دلاره که با هزینه پارکینگ 70 دلار ماهی 940 دلار باید پرداخت کنیم. این راهم بگم صاحب اینجا چون با دایی همسرم تا حدودی آشنا بود به ما یک ماه اجاره را بخشید که کلی خوش بحال مون شد. بعد از خونه نوبت خرید وسایل خونه بود که از IKIA  شروع کردیم از اونجا یک دست مبل دو نفره تختخواب شو، یه تخت  دو نفره با تشک ، میز جلو مبل و یه میز عسلی، میز تلویزون، میز دراور با آینش و یک کم خورده ریز برای آشپزخانه خریدیم که همش روی هم با احتساب مالیات  شد 1400دلار. البته فکر نکنید ولخرجی کردیم نه همه را به جز تشک خواب از نوع متوسط برداشتیم.

  راستی اینجا شما تو سقف خونه لوستر پیدا نمی کنید اولش برای ما هم عجیب بود ولی خوب کم کم عادت کردیم، اینجا چون در اکثر خونه ها سیستم گرمایش تو سقف خونست به خاطر همین لوستر نصب نمی کنند و به جای اون از آباژورهای پایه دار استفاده می کنند. چیز دیگری که برای ما عجیب بود ساعت کار پاساژها و اکثر مغازه ها بود، اینجا تا ساعت 9 بیشتر کار نمی کنند، درست بر عکس تهران که تازه 8 شب می گفتیم بریم بیرون اینجا همه در تکاپو هستند که خودشون رو برسونند خونشون.

  در طی روزهای اول چند کار مهم دیگه بود که باید اون ها رو هم انجام میدادیم 1- در خواست برای بیمه پزشکی 2- در خواست برای شرکت در کلاس فرانسه 3- در خواست برای دادن امتحان رانندگی (از زمانی که تماس گرفتیم تا نوبتمون بشه یک ماه طول کشید) 4- پیدا کردن مهد کودک برای دختر گلم و...

  خلاصه روزهای پر دردسری داشتیم، روزی که فرم های مدیکال را بردیم تا نوبتمون بشه و کارهامون اونجا تموم بشه فکر کنم 2 ساعت طول کشید. همین طور روزی که برای امتحان کتبی رانندگی رفتیم 4 ساعت طول کشید تا کارمون تموم شد البته بگم همون موقع اعلام کردند که قبول شدید و یه کارت برامون صادر کردند و وقت دادن برای امتحان تو شهری هزینه این امتحان کتبی هم 20 دلار بود. البته همه این ها که نوشتم مربوط به مونترال و کار خودمون بود سایر استانها را نمی دونم سیستمشون چه جوریه؟ این رو هم بگم که برای امتحان تو شهر علاوه بر 67 دلار هزینه امتحان و صدور گواهی نامه اگر خودتون ماشین نداشته باشید باید 40 دلار پول کرایه ماشین پرداخت کنید به خاطر همین ما تصمیم گرفتیم اول همسرم امتحان بده بعد که قبول شد و ماشین خریدیم من امتحان بدم. راستی روزی هم که همسرم رفت امتحان تو شهری بده چه روزی برای من بود فقط در حال دعا کردن بودم و تا وقتی که زنگ زد و گفت قبول شده من 100 بار مردم و زنده شدم.

برای دوستانی که تازه می خواهند تشریف بیارند این نکته را هم بگم اگر تا چند وقت ( بیشتر از یک ماه) نمی خواهید ماشین بخرید بهتره که همون اول بلیط اتوبوس را یک ماه بخرید چون این جوری خیلی به نفعتون میشه وگرنه برای یک مسیر حتی یک ایستگاه باید 2.75 دلار پرداخت کنید (برای یک ماه 70 دلار پرداخت می کنید و هر چند بار که بخواهید از آن می توانید استفاده کنید).

هزیته های زندگی در کانادا (2)

مواد غدایی:

۱- گوشت گوساله چرخ کرده : هر کیلو ۸ دلار.

۲- مرغ: هر کیلو ۵ دلار.

۳- تخم مرغ : ۱۲ عدد از ۲.۶۰ تا ۴.۱۵ دلار.

۴- کره ۴۲۵ گرمی : ۵.۲۹ دلار.

۵- شیر ۲ لیتری با ۲٪ چربی: ۳.۲۱ دلار.

۶- نان (شبیه لواش): هر بسته ۵ تایی ۲.۳۹ دلار

۷- نان تست : ۲ تا ۴ دلار

۸- گوجه فرنگی : هر کیلو از ۳.۷۳  تا ۵

۹- سیب : هرکیلو از ۱.۸۱ تا ۳.۰۶ دلار

۱۰- بادمجان : هر کیلو از ۲.۸۴ تا ۶ دلار

۱۱- قارچ : هر بسته کوچک (دقیقا اندازه بسته های کوچک در ایران)  از ۲ تا ۴ دلار

۱۲- سبزی خوردن : هر بسته ۱۰۰ گرمی ۱.۲۹ دلار (توضیح: ۱۰۰ گرم جعفری بعلاوه ۱۰۰ گرم شوید میشه ۲.۵۸ دلار)

۱۳- گلابی : هر کیلو ۲.۱۸ دلار

۱۴- انگور : هر کیلو  ۵.۴۹ دلار

۱۵- گیلاس : هر کیلو ۴.۳۹ دلار

۱۶- آلو سیاه : هرکیلو ۳.۷۳ دلار

۱۷- کیوی : هر کیلو ۳.۶۹ دلار

۱۸ - پرتقال : هرکیلو از ۱.۶۳ تا ۳ دلار

۱۹ - موز : هر کیلو ۱.۵۲ دلار

۲۰ - نوشابه : هر ۱۸ عدد قوطی ۶.۵۹ دلار

توضیحات:

۱- قیمت میوه ها بر اساس کیفیت فرق میکنه. اونهایی که حداقل و حداکثرشون رو نوشتم از بدترین تا بهترینه. اونهایی که فقط یک قیمت دادم کیفیتش معمولیه. نه خوب و نه بد.

۲- در مورد نان و کره و ... هم ارزونتر هست و هم گرونتر. این قیمت اونهایی که به ذائقه ما ایرانیها نزدیکتره. 

 

هرینه های زندگی در کانادا (1)

ما دو هفته بیشتر در ونکوور نبودیم و تا اومدیم خودمون رو پیدا کنیم اومدیم مونترال. ولی با اینحال یک سری اطلاعات جزیی در باره هزینه ها به دست آوردیم که مینوسیم. البته هزینه ها در مونترال هم تقریبا مانند ونکوور میباشد.

۱- اجاره آپارتمان:

   برای اجاره آپارتمان باید یا به روزنامه ها ، یا به دوستان و آشنایان مراجعه کنید و یا با گشتن در خیابانها ببنید که اگر جلوی آپارتمانی تابلو Rent زده با مدیریت ساختمان تماس بگیرید و برای دیدن آن هماهنگ کنید.

نرخ اجاره هم به شرح زیر (در نورت ونکوور):

آپارتمان یک خوابه از 850 تا 1200 دلار که با توجه به متراژ ،  سال ساخت ، نزدیکی به مراکز آموزشی ، تجاری ، بهداشتی و همچنین سیستم حمل و نقل عمومی تعیین میشود. این مبلغ شامل پول آب و برق هم میشه.

آپارتمان دو خوابه از 1100 دلار تا 1500 دلار.

برای پارکینگ هم از 20 تا 50 دلار  به اجاره اضافه میشه.

2- خط تلفن :

از ماهی 20 دلار به بالا که بسته به امکاناتی که شما میخواهید (caller id , call waiting ,...) اضافه میشود. با این خط شما میتوانید با داخل ونکوور هرچه قدر که میخواهید بدون پرداخت هزینه اضافی صحبت کنید . برای ارتباط با دیگر نقاط کانادا و یا کشورهای دیگر باید با یک شرکت ثالث قرارداد ببندید. این شرکتها به صورت ماهانه به مقدار دقایقی که شما با بیرون ونکوور صحبت کردید از شما پول میگیرند. شرکتی که ما با اون قرارداد داریم برای ایران دقیقه ای 6 سنت پول میگیره. در ضمن اگر شما به عنوان مثال 15 دفیقه و 2 ثانیه صحبت کنید ، 16 دقیقه حساب میکند.

3- موبایل:

اگر گوشی خوبی در ایران دارید با خودتون بیارید. اینجا میتونید سیم کارت بخرید و از گوشی خودتون استفاده کنید. در ضمن میتونید با اپراتور قراردا ببندید که با سیم کارت ، گوشی هم به شما بدهند. ولی اگر گوشی خوب بخواهید پول بیشتری باید بدهید.

هزینه ها:

1- سیم کارت 40 دلار

2- هزینه وصل خط 35 دلار

3- هزینه ماهانه از 15 دلاز تا 100 دلار بسته به تعداد دقایق (چه زنگ بزنید و چه به شما زنگ بزنند) ، تعداد ارسال SMS ، نوع گوشی که از اپراتور میگیرید ، امکاناتی که شما میخواهید (caller id , call waiting ,...) متغیر است.

من ماهی 25 دلار برای خط با مشخصات زیر پرداخت میکنم:

50 دقیقه در ماه برای تماس از طرف خودم.

تماس نامحدود از طرف دیگران با من.

50 عدد SMS در ماه.

بدون هیچ گونه امکانات اضافی.

گوشی هم از ایران آورده بودم.

 برای اطلاعات بیشتر: www.fido.ca

4- تلویزیون: با توجه به تعداد کانال مورد نیاز از 30 دلار در ماه تا 100 دلار.

5- اینترنت: با توجه به سرعت مورد نیاز از 20 دلار در ماه تا 100 دلار.

 (http://www.shaw.ca/en-ca/ProductsServices/Internet/)

ادامه دارد ................