پرواز به سمت ونکوور(3)
با عرض پوزش به خاطر تاخیر در نوشتن.
بعد از رسیدن به فرانکفورت و پیاده شدن از هواپیما ، اول کالسکه دختر کوچولو تحویل گرفتیم. بعد وارد فرودگاه شدیم. فرودگاهی بزرگ با یک عالمه آدم که اینور و اون ور میرفتن. یک عده برای عوض کردن پرواز و یک عده برای بیرون رفتن از فرودگاه و یک عده هم مثل ما دنبال پیدا کردن جایی برای استراحت.
بعد از کمی استراحت و آشنا شدن با جو فرودگاه، شروع به چرخیدن کردیم. ابتدا سری به Duty Free زدیم. بعد رفتیم صبحانه خوردیم. بعد هم یک زنگ به ایران زدیم. برای زنگ زدن به ایران باید یک کارت تلفن بگیرید. کارت تلفن را میتوان از دستگاههایی که در فرودگاه هست به مبالغ ۵ ،۱۰ و۲۰ یورو تهیه کرد. بهتره وقتی از ایران خارج میشید مقداری یورو همراه داشته باشید. البته نه زیاد. ما حدود ۵۰ یورو داشتیم که فقط ۲۰ یورو اون خرج شد.
برای استفاده از کارت هم باید با شماره روی کارت تماس گرفته و بعد عدد ۲ را برای انتخاب زبان انگلیسی زده و بعد عدد یک و سپس PIN روی کارت را وارد کرده و بعد شماره تلفن را بگیرید.
این کارت در کشور های مختلف اعتبار دارد و با شارژ دوباره میتوان از آن استفاده کرد.
خوشبختانه فرودگاه به اندازه کافی بزرگ است و با گشتن در آن گذر زمان را احساس نمیکنید. حدود 3 ساعت مانده به پرواز به گیت شماره B58 که بر روی کارت پروازی که از تهران به ما داده بودند مشخص شده بود رفتیم. حدود یک ربع بعد یک آقایی آمد و گفت از کجا اومدید. تا گفتیم ایران شروع کرد فارسی صحبت کردند و گفت من نماینده IOM هستم. کیسه IOM که به کالسکه آویزون کرده بودیم نظرش رو جلب کرده بود. گفت میدونید که گیت پرواز عوض شده. گفتیم نه.
بله گیت پرواز عوض شده بود و باید میرفتیم گیت B46. این هم از شانس ما بود که نماینده IOM ما رو دید. چون شما در اون فرودگاه به همه چیز توجه میکنید بغیر از صدای بلندگو. پس بهتره هر دو یا سه ساعت به اطلاعات پرواز مراجعه کنید و گیت خروجی رو چک کنید.
خلاصه بعد از تمام این ماجراها ساعت 16 به وقت فرانکفورت سوار هواپیما به سمت ونکوور شدیم. در هواپیما هم همه چیز مانند پرواز قبل بود. با این تفاوت که 10 ساعت در راه بودیم تا به ونکوور رسیدیم که واقعا خسته کننده بود. نکته قابل توجه مسیر پرواز بود که تقریبا یک نیم دایره بود. نمیدونم چرا این مسیر رو مستقیم نمیرند. اگر کسی میدونه لطفا ما رو هم بی نصیب نذاره.
